Sunrise

 

7 korzyści stosowania saszetki Sunrise :

  1. umożliwia efektywne zarządzanie stresem
  2. utrzymuje dobrą kondycję serca
  3. wspiera system odpornościowy
  4. likwiduje stany zapalne
  5. dostarcza większej dawki energii
  6. umożliwia lepsze funkcjonowanie mózgu
  7. wpływa na zahamowanie procesów starzenia się.

Najlepszy poranek zaczyna się od Sunrise Twoje ciało jest zaprojektowane do absorbowania substancji odżywczych, aby mieć wystarczają dużo „paliwa” na cały zabiegany dzień. Rozpoczynając każdy dzień jedną porcją Kyäni Sunrise, jedna pyszna porcja dostarcza codziennie zalecanej dawki witamin i pierwiastków śladowych, których Twój organizm potrzebuje. Jedna saszetka Sunrise Kyani zapewni Tobie 4/5 porcji owoców, które są zalecane przez lekarzy do spożycia przez każdego z nas na dobę. Koszt jednej saszetki to tylko 8 zł. Ile świeżych owoców kupisz codziennie z wymienionych poniżej, za 8zł ??? Czerpiesz korzyści nie tylko ze znakomitego smaku dzikiej jagody alaskańskiej, ale także 11 innych super owoców (super owoce, to takie które znacząco pozytywnie wpływają na nasze zdrowie i długość oraz jakość życia), jedna saszetka Sunrise zawiera

Dlaczego SUNRISE tak bardzo pomaga przy odchudzaniu.
Zobacz ile musiałbyś zjeść owoców i warzyw by zastąpić saszetkę SUNRISE.  

Witamina A                                                 Witamina C                                         Witamina E 
25 filiżanek kapusty                                     8 jabłek                                                 80 filiżanki brokułów

Witamina D                                                Tiamina (witamina B1)                        Ryboflawina (witamina B2 )
17 jaj                                                            96 filiżanek fasoli                                  7 szklanki zielonego groszku

Witamina B12                                             Niacyna (witamina B3)                       Witamina B6
80 uncji sardynek                                         46 filiżanek jarmuż                                 61 filiżanek

Biotyna USP                                                Witamina B12                                     Kwas foliowy (kwas foliowy)
14 filiżanek Boćwina                                     80 uncji sardynek                                 23 filiżanek marchwi

Kwas pantotenowy (witamina B5 USP)                                        Cholina (Cholina Dwuwinian USP)
173 filiżanek dyni olbrzymiej                                                                        8 uncji mleko sojowe

Kwas para Amniobenzoic                            Tauryna                                                L-teanina
1 szklanka płatków z otrąb                              8 uncji łosoś z Alaski                              80 uncji z zielonej herbaty

Inozytol
1 szklanka buraków

 

Plus …
dodatkowe 50 mg pierwiastków śladowych

Dostarczając do twojego organizmu taką dawkę składników odżywczych twoje łaknienie spada w sposób naturalizmy.

 Kup Teraz 

 

Dzika Jagoda z Alaski

 

 

 

Dzikie borówki z Alaski są jednym z najlepszych źródeł przeciwutleniaczy na świecie. Ekstremalne warunki panujące na Alasce pomogły stworzyć zadziwiające właściwości tej niezwykłej jagody, które są jeszcze mało znane. Indianie z Alaski nazywają ten rodzaj dzikiej jagody „Kyäni” czyli „silne lekarstwo”.  Jagody te zwane też cudownymi jagodami, lub dzikimi jagodami z Alaski są wykorzystywane w soku Kyani Sunrise i pomagają walczyć z wieloma chorobami. Zawierają więcej substancji odżywczych i przeciw utleniających, niż jakiekolwiek inne inne owoce, czy warzywa. To właśnie przeciwutleniacze inaczej zwane antyoksydantami, pomagają walczyć z wolnymi rodnikami w naszym ciele. Dzika jagoda alaskańska była badana na uniwersytecie i stwierdzono, że ma najwyższą wartość ORAC z pośród innych gatunków dostępnych na rynku. Dzika jagoda alaskańska jest również bogatym źródłem witaminy B17 (działanie profilaktyczne przeciwnowotworowe), podobnie jak inne jagody (malina, żurawina, jagoda goji…) zawarte w saszetce Sunrise.

Czerwona malina

 

Owoce malin ze względu na zawartość kwasu elagowego, charakteryzującego się właściwościami antybakteryjnymi, wspomagają leczenie przeziębień. Znane jest również ich działanie uspokajające, przeciwbólowe i obniżające ciśnienie krwi. Już nasze babki i matki znały potęgę malin, podając nam sok z malin na przeziębienie 🙂 Czerwona malina jest również bogatym źródłem witaminy B17 (działanie profilaktyczne przeciwnowotworowe), podobnie jak inne jagody (dzika jagoda alaskańska, żurawina, jagoda goji…) zawarte w saszetce Sunrise. Co zawiera malina? Owoc maliny dostarcza wielu naturalnych witamin takich jak witamina C, B1, B2, B3, PP, oprócz tego zawiera również lecytynę, antocyjany oraz żelazo, fosfor, białko, kwas foliowy. Ze względu na zawartość naturalnych pektyn, kwasów organicznych i śluzów malina może być spożywana w czasie diet odchudzających. Maliny są łatwo strawne i dlatego zaleca się je zarówno osobom w podeszłym wieku jak i dzieciom. Naturalna witamina C zawarta w owocach maliny spowalnia, a nawet hamuje procesy związane ze starzeniem się organizmu. Działa wzmacniająco na organizm, chroni oraz podnosi odporność organizmu na infekcje. Wykazuje działanie wzmacniające na naczynia krwionośne, odpowiada za ich elastyczność i uszczelnianie. Naturalne witaminy zawarte w malinach mogą być bardzo pomocne w okresach wysiłków fizycznych oraz osłabienia psychicznego. Owoc maliny działa przeciwgorączkowo i napotnie i dlatego, w suchej postaci, wchodzi w skład wielu przeciw przeziębieniowych mieszanek ziołowych, najczęściej w połączeniu z kwiatem lipy. Syrop oraz owoce maliny szczególnie zalecany jest w chorobach przebiegających z podwyższoną temperaturą, na przykład przy grypie lub zapaleniu oskrzeli. Owoce świeże służą do sporządzania soku malinowego, który ma działanie zbliżone do suchych owoców. Owoce maliny często są stosowane jako składnik poprawiający smak niektórych leków i syropów dla dzieci i dorosłych. Natomiast liście maliny zalecane są do mieszanek ziołowych i działają bakteriobójczo, przeciwzapalnie, ściągająco i wzmacniająco na organizm. Napar z liści maliny działa również przeciwbiegunkowo. Malina w diecie. Dzieciom profilaktycznie, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym warto podawać herbatkę z dodatkiem syropu malinowego, który dostarcza niezbędnych witamin i jednocześnie wzmacnia organizm. Syrop malinowy jest również smacznym dodatkiem do kaszek i ryżu, poprawia smak i sprawia, że dzieci chętniej je jedzą. Natomiast osobom lubiący zaprawiane owoce, polecam konfitury z malin, które mogą być również niezastąpionym dodatkiem do herbat i pieczywa. Smakoszy i koneserów wina z malin nie trzeba przekonywać o wartościach tego napoju. W okresach dużej dostępności do świeżych owoców zawsze warto sięgać po nie zamiast wspomagać organizm syntetycznymi ich odpowiednikami. Tylko naturalne owoce zawierają witaminy połączone w kompleksy z mikroelementami i innymi substancjami, co znacznie poprawia ich przyswajalność. Oprócz tego nie ma ryzyka przedawkowania jakiegokolwiek ze składników. Dieta bogata w maliny przyczyni się nie tylko do uzupełnienia niedoborów wewnątrz organizmu, ale dostarczy również niezapomnianych wrażeń kulinarnych.

Aloes

 

Aloes to obfity zapas składników regenerujących, potrzebnych do uzyskania i zachowania zdrowia całego organizmu. Aloes ma silne działanie przeczyszczające, nieznaczne właściwości bakteriobójcze, wzmaga czynności żółciotwórcze, poza tym, produkty z aloesu są bogate w wartościowe składniki odżywcze, reguluje poziom cukru we krwi, zwiększa energię i odporność. A dodatkowo:

  • Wspomaga odchudzanie
  • pobudza regenerację wszystkich tkanek
  • Przyspiesza przemianę materii
  • Oczyszcza jelita
  • Powoduje szybsze usunięcie chorobotwórczych zarazków
  • Wzmacnia odporność organizmu
  • Pobudza aktywność szpiku kostnego przez co zwiększa się produkcja krwinek
  • Działa kojąco na cały przewód pokarmowy, pomaga w leczeniu choroby wrzodowej
  • Stosuje się jako całkowicie naturalny kosmetyk do całego ciała
  • zwalcza wolne rodniki
  • Pomaga przy dolegliwościach reumatycznych
  • Ma kojący wpływ na żołądek
  • Pobudza wydalanie toksyn – działa oczyszczająco i odtruwająco

 

Pestki i skórka winogron

 

Pestki owoców to prawdziwe kapsułki witamin. Przeważnie podczas jedzenia winogron wyrzucamy je, ponieważ pestki uznawane są za niejadalne. Warto jednak bliżej przyjrzeć się właściwościom pestek z winogron. Pestki z winogron to prawdziwa kopalnia witamin. Wspomagają nasze włosy, paznokcie, a dzięki nim skóra staje się jędrna i elastyczna. Olej z pestek winogron wspaniale nadaje się do smażenia, do sałatek. Najnowsze badania wskazują, iż wyciąg z pestek winogron skutecznie obniża ciśnienie krwi i dlatego może pomóc w leczeniu nadciśnienia. Pestki winogron to szczególnie bogate źródło przeciwutleniaczy (min. Resveratrol), czyli związków zwalczających wolne rodniki tlenowe. Dotychczasowe badania wskazują, iż, że preparat może odegrać ważną rolę w prewencji miażdżycy naczyń. Właściwości ochronne pestek winogron dla komórek są 50-krotnie wyższe od tych w witaminie E i 18,4 razy wyższe od występujących witaminie C. Pestki winogron zawierają jedyne w swoim rodzaju substancje bioaktywne.

Owoce winogron Concord

 

Dzięki zawartości potasu, działają bardzo korzystnie dla serca, układu krwionośnego, oraz działają moczopędnie. Są bogate w wapń i fosfor – podstawowy budulec zębów i kości – oraz działają odżywczo na mózg. Zawierają także chlor i magnez, które regulują pracę systemu nerwowego. Winogrona bogate są również w potas, magnez, cynk, miedź, bor. Surowe winogrona zawierają łatwo przyswajalną glukozę i fruktozę, przeciwutleniacze i kwasy organiczne. Podwyższają poziom dobrego cholesterolu HDL, a hamują utlenianie cholesterolu LDL, zapobiegając miażdżycy. Ciemne winogrona są zdrowsze od jasnych, ponieważ działają przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo. W skórce winogron występuje składnik – resveratrol, który ma działanie antyrakowe. Spożywanie winogron zalecane jest osobom cierpiącym na zaparcia. Dzięki zawartości błonnika owoce te poprawiają perystaltykę jelit. Regulując pracę przewodu pokarmowego sprzyjają również zachowaniu szczupłej sylwetki. Winogrona oczyszczają organizm, ponieważ zawarte w nich składniki biorą udział w usuwaniu produktów przemiany materii. Pobudzają wydzielanie soków trawiennych, zmniejszają fermentację jelitową i działają żółciopędnie. Resveratrol jest członkiem grupy związków roślinnych o nazwie polifenole. Związki te są uznawane za posiadające właściwości antyoksydacyjne, chroniąc organizm przed tego rodzaju uszkodzeniami powodującymi i związanymi z większym ryzykiem wystąpienia takich chorób jak rak i choroby serca. Resveratrol znajduje się w skórce czerwonych winogron, inne źródła to orzeszki i jagody. Korzyści z resveratrol Resweratrol zyskał dużo uwagi z powodu korzyści przeciwstarzeniowych (antiaging) oraz zwalczania chorób sercowo naczyniowych, nowotworowych. Badania, w większości wykonane in vitro oraz na zwierzętach sugerują, że resveratrol może chronić organizm przed wieloma chorobami, w tym: Choroby serca. Resweratrol pomaga zmniejszyć stany zapalne, zapobiega utlenianiu frakcji LDL „złego” cholesterolu, działa przeciwzakrzepowo. Rak. Resveratrol ogranicza rozprzestrzenianie się komórek rakowych i wyzwola proces zaprogramowanej śmierci komórek nowotworowych (apoptozę). Choroba Alzheimera. Resveratrol chroni komórki nerwowe przed uszkodzeniem i gromadzeniu się płytek, zwłóknień, które mogą prowadzić do choroby Alzheimera. Cukrzyca. Resveratrol zapobiega insulinooporności, stan, w którym ciało staje się mniej wrażliwe na obecność we krwii cukru, co z kolei powoduje blokadę uwalniania insuliny. Insulinooporność jest prekursorem cukrzycy, stanem przedcukrzycowym. Badaniach na gryzoniach sugerują, że resveratrol może pomóc przed skutkami niezdrowego trybu życia i prowadzi do  długowieczności. Resveratrol zapobiega również problemom związanym z wiekiem, takich jak choroby serca i insulinoopornością. Naukowcy uważają, że resveratrol aktywuje gen SIRT1 biologiczny mechanizm, który wydaje się chronić organizm przed szkodliwymi skutkami otyłości i chorób starzenia.

Granat

 

Dziś wiadomo, że granat przedłuża życie, wzmacnia serce i podnosi doznania erotyczne. Sok z granatów chroni serce, naczynia krwionośne, łagodzi stany zapalne szczególnie w artretyzmie, prostatę, poprawia samopoczucie, odmładza, dodaje sił witalnych, oraz wyśmienicie smakuje. Również przeciwdziała procesom starzenia i powstawaniu nowotworów. Potwierdzono naukowo skuteczność działania soku przeciwko wolnym rodnikom, procesom zapalnym, a także chorobom serca i układu krążenia o podłożu miażdżycowym.

Granat chroni serce i wzmacnia potencję.

Granat-sposobem na zdrowe życie-chroni serce, naczynia krwionośne, prostatę, poprawia samopoczucie, odmładza, dodaje sił witalnych, wyśmienicie smakuje. Stosowanie owoców granatu zgodnie z zaleceniami nie powinno spowodować skutków ubocznych.

Owoc granatu, nazywany także rajskim owocem, jest jednym z najdłużej znanych człowiekowi owoców leczniczych. Od tysięcy lat był symbolem nieśmiertelności i zmysłowości. Historycy właśnie w granacie dopatrują się „drzewa życia”. Dziś wiadomo, że granat przedłuża życie, wzmacnia serce i podnosi doznania erotyczne. To zdrowy, naturalny napój miłosny. Jeśli wierzyć naukowym i klinicznym badaniom, sok z granatów zwalcza skutecznie choroby serca i układu krążenia, obniża ciśnienie krwi, łagodzi stany zapalne szczególnie w artretyzmie, a także przeciwdziała procesom starzenia i powstawaniu nowotworów. Nagłośnione w mediach na całym świecie pozytywne wyniki badań klinicznych, z udziałem pacjentów chorych na raka prostaty, nie bez przyczyny wzbudziły nową nadzieję.

Cudowne właściwości granatu.

Teraz powróćmy na chwilę do historii. Medycyna starożytnych Chin uznawała sok z granatów za „skoncentrowane życie” i gwarancję długowieczności. Średniowieczni alchemicy uważali granat za owoc przedłużający życie. Owoc granatu, ze względu na swoje cudowne właściwości, zdobił herby związków lekarzy w całej Europie. Książka dr Karla Otto Jacoba i Ludwiga M. Jacoba podaje jeszcze wiele innych dowodów na to iż owoce granatów spełniały bardzo szczególną rolę w medycynie na przekroju dziejów ludzkości. Czy jest możliwe, żeby wszyscy Ci ludzie mylili się? Dr Karl Otto Jacob i Ludwig M. Jacob podjęli odważną próbę skonfrontowania starożytnych opinii o cudownych właściwościach owoców granatowca z wynikami najnowszych badań naukowych. Swoje rozważania o wyjątkowości biologicznej granatowca zaczęli od tego, iż roślina ta nie ma żadnych botanicznych krewnych. Medycyna naturalna wielu regionów świata zalecała w celach leczniczych wykorzystywanie wszystkich części drzewa – od owoców, przez korzenie i skórkę, aż po nasiona. Sok z owoców granatu używany był jako doskonały napój orzeźwiający. Przypisywano mu również działanie łagodzące podrażnienia, uszczelniające naczynia krwionośne i pobudzające krążenie. Leczono nim rany, infekcje oraz zapalenia. Skórek granatu używano przeciwko biegunce, wrzodom, próchnicy, w zapaleniach jamy ustnej i infekcjach gardła. Korę i korzenie stosowano przeciwko tasiemcom oraz w leczeniu czerwonki. Czerwono-pomarańczowe kwiaty, starożytny symbol miłości, ponoć ulubione kwiaty Afrodyty, wykorzystywano w leczeniu cukrzycy.

 Najnowsze badania potwierdzają.

 Doktor Jacob rozpoczął badania nad najnowszymi osiągnięciami nauki w dziedzinie leczniczego działania soku z owoców granatu. Wyniki jego poszukiwań były imponujące i pozytywnie zaskoczyły jego samego. Okazało się, że owoc i sok z granatu doczekał się ponad 200 badań naukowych potwierdzających niezbicie przypisywane mu w medycynie ludowej i naturalnej właściwości lecznicze. Potwierdzono naukowo skuteczność działania soku z granatu przeciwko wolnym rodnikom, procesom zapalnym, a także chorobom serca i układu krążenia o podłożu miażdżycowym. Granat wyraźnie poprawia przepływ krwi w mięśniu sercowym u pacjentów z chorobą wieńcową i redukuje złogi oraz zwapnienia w tętnicy szyjnej. Ponadto sok z owoców granatu zmniejsza ciśnienie krwi, likwiduje zaburzenia erekcji, zapobiega procesom starzenia i spowalnia postęp demencji wywołanej chorobą Alzheimera. Dowiedziono też ochronne działanie granatu na płód. Picie soku z granatu przez kobietę ciężarną chroni płód przed uszkodzeniami mózgu. Kolejne badania potwierdziły wyraźne działanie wstrzymujące rozwój zmian nowotworowych prostaty, płuc, jelit, skóry i piersi.

 Pacjenci z rakiem prostaty przy kuracji granatem.

W amerykańskim badaniu przeprowadzonym na 48 pacjentach z rakiem prostaty, kuracja granatem czterokrotnie wydłużyła okres o prawie cztery lata, po którym podwoił się specyficzny antygen prostaty PSA -ang. prostate specific antigen. Jak doniósł w czerwcu 2006 roku zespół onkologów z Uniwersytetu kalifornijskiego w Los Angeles w czasopiśmie „Kliniczne badania nad rakiem” Clinical Canser Research „to nie jest co prawda wyleczenie, ale sok z granatów najwyraźniej ma hamujący wpływ na wzrost komórek nowotworowych”. Przy terapii sokiem 10-letnie przeżycia wynoszące 85% są tylko nieco rzadsze niż 10-letnie przeżycia po radykalnym wycięciu prostaty. Co więcej, sfermentowane koncentraty soku z granatów o 50-90% zmniejszają rozrost komórek w raku prostaty. Wyjątkowe substancje zawarte w granacie wykazują wysoce ochronne działanie na zależne od hormonów rodzaje raka, takie jak rak prostaty lub rak piersi.

Żurawina

 

 

 

Żurawina kryje w sobie prawdziwe skarby. Może skutecznie walczyć z wieloma chorobami – od zapalenia nerek po nowotwory. Żurawina od dawna stosowana jest w medycynie naturalnej do leczenia chorób nerek i pęcherza moczowego. Regularne picie dużej ilości soku żurawinowego pozwala zapobiegać powstawaniu kamieni nerkowych, ale także je rozpuszczać. Co więcej, żurawina ma działanie antybakteryjne i może zwalczać infekcje dróg moczowych. Żurawina hamuje przyleganie bakterii E.coli do ścian komórkowych dróg moczowych, ogranicza ich namnażanie i ułatwia wydalanie. Podobnie żurawina działa na bakterie Helicobacter pylori odpowiadające za powstawanie wrzodów oraz na drobnoustroje wywołujące próchnicę, choroby dziąseł i przyzębia. Substancje zawarte w cierpkiej żurawinie działają na zęby jak teflon. Tworzą one powłokę utrudniającą przyleganie bakterii do szkliwa i infekowanie dziąseł. Ale to nie wszystko. Żurawina przyniesie ulgę także kobietom w okresie menopauzy. Żurawina ma działanie przeciwgrzybiczne, co pomaga zwalczyć zakażenia skórne i złagodzić objawy. Żurawina zmniejsza ryzyko chorób serca Flawonoidy w żurawinie są bardzo podobne do tych w czerwonym winie, dlatego jej spożywanie daje doskonałe efekty w zapobieganiu chorobom serca. Związki zawarte w żurawinie powstrzymują tworzenie się zakrzepów i mają korzystny wpływ na rozszerzenie się  naczyń krwionośnych. Zapobiega również utlenianiu się cholesterolu, co zmniejsza ryzyko arteriosklerozy i zapychania się naczyń krwionośnych. Żurawina jest również bogatym źródłem witaminy B17 (działanie profilaktyczne przeciwnowotworowe), podobnie jak inne jagody (malina, dzika jagoda alaskańska, jagoda goji…) zawarte w saszetce Sunrise.

 

Wyciąg z pestek Grejfruta Grejpfrut wspomaga leczenie chorób: Grzybice i Drożdżyce takie jak: Candida, Aspargillus Trichophyton, Epidermophyton Wirusy takie jak: Opryszczka Simpleks, Grypa zwierzęce wirusy:  Toksoplazmoza (Toxoplasma gondii) Gram dodatnie bakterie takie jak: Gronkowiec, Staphylococcus Listeria monocytogenes; Gram ujemne bakterie takie jak: Coli Escherichia (pałeczka okrężnicy), Pałeczka Klebsiella scleromatis, Legionella, Salmonella, Pałeczka czerwonki, Cholera Pseudomonas; Pasożyty takie jak: Lamblia, Histolytica Entameby (Ameboza, amebiaza, pełzakowica, czerwonka pełzakowa) Chlamydia  (zapalenie spojówek lub narządów rodnych, zakażenie na pływalni, też jaglica, bielmo, astma) Toksokaroza (Toxocara canis, Toxocara cati), Medyczne właściwości lecznicze pestek grejpfruta: Ekstrakt z  pestek grejfruta wspomaga leczenie wrzodów dwunastnicy i korzystnie wpływa na pracę jelit. Przeciwdziała żylakom i sklerozie, pobudza też apetyt. Nasiona grejpfruta zawierają przede wszystkim bioflawonoidy, glikozydy, witamina C i inne białka. Ekstrakt z  grejpfruta skutecznie zwalcza 800 rodzajów wirusów, 100 gatunków grzybów i innych licznych pasożytów. Wspomaga leczeni zapalenia opon mózgowych, poronień i martwych porodów często powodowanych przez bakterię Listeria monocytogenes. Pomaga w leczeniu róży, ostrej choroby zakaźnej skóry i tkanki podskórnej wywołana przez paciorkowce, zapobiega jej rozprzestrzenianiu się drogą naczyń limfatycznych i nawracania (często w tym samym miejscu). Ciekawostka Wyciąg z pestek grejpfruta to stosowany jest do dezynfekcji i chronienia otoczenie przed drobnoustrojami patogennymi. Jest bez żadnych szkodliwych skutków ubocznych dla środowiska. W jednej z klinik w Stanach Zjednoczonych dodano fragment nasienia grejpfruta, do płynów czyszczących, by zadziałał antyseptycznie i przeciwbakteryjnie, aby zapobiec infekcji szpitala. Dezynfekcja chirurgicznych narzędzi odbywa się w podobny sposób. Zamiast chloru, który ma udowodnionych 40 szkodliwych skutki na ludzki organizm, woda do picia może też zostać zdezynfekowana ekstraktem z pestek grejpfruta. Ta metoda okazała się sukcesem i w praktyce stosuje się ją również w Tajlandii w pralniach i basenach. Składniki wyciągu z pestek grejpfruta są biodegradowalne i dlatego jest to bezpieczna metoda dezynfekcji dla środowiska. Ciekawostką jest fakt, iż w krajach Azji w tym w Tajlandii, grejfruty uznaje się za owoc niejadalny. Grejpfrut jako roślina lecznicza Grejpfrut w 90% to woda zawierająca owocowy cukier, kwasy organiczne oraz witaminy z grupy B, a także spore ilości E i P.  Owoc posiada dużą ilość witaminy C (30-50 mg/ 100 g) i korzystnie wpływa na pracę jelit. Odtruwa organizm z toksycznych związków, działa odkwaszająco i reguluje homeostazę –  równowagę kwasowo-zasadową. Przyspiesza przemianę materii, reguluje trawienie i poziom cholesterolu. Działa przeciwmiażdżycowo. Przeciwdziała sklerozie i żylakom, pobudza też apetyt. W miąższu występują karoteny – głównie likopen, warunkujący jego zabarwienie. Występuje także gorzki związek – naryngina. Związek ten jest odpowiedzialny za gorzki smak owocu, ale także za jego działanie lekko przeczyszczające, wspomagające przemianę materii. Grejpfruty – reaktywacja Nie tak dawno międzynarodowy zespół badaczy, również z Polski, pod przewodnictwem prof. Shela Gorinstein z Uniwersytetu Hebrajskiego, dowiódł pożytków z jedzenia grejpfrutów. Okazało się, że grejpfruty mogą wpływać na poziom związków tłuszczowych we krwi. Zbyt wysokie stężenie tych substancji, zwłaszcza tzw. złego cholesterolu i trójglicerydów, jest niekorzystne dla zdrowia. Przyczynia się ono do powstawania blaszek miażdżycowych, głównej przyczyny zawału mięśnia sercowego. Wiadomo już, iż grejpfrut przyspiesza przemianę materii, jest bogaty w witaminy i sole mineralne – w 90% to woda zawierająca cukier, kwasy organiczne i witaminę C (30-50 mg/ 100 g) oraz witaminy z grupy B, a także spore ilości E i P. Ekstrakt z pestek grejpfruta chroni przed skutkami działania wolnych rodników czyli substancji uszkadzających naczynie krwionośne, tkanki i komórki w naszym organizmie. Dodatkowo naukowcy pod wodzą prof. Hanny Leontowicz z Katedry Nauk Fizjologicznych Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie wykazali, że czerwone grejpfruty są zdrowsze niż żółte, gdyż mają więcej zdrowych przeciwutleniaczy, m.in. antocyjanów i flawonoidów. Do przeprowadzonych w Izraelu badań klinicznych zaproszono 57 pacjentów – mężczyzn i kobiet w wieku od 39 do 72 lat. Wszyscy chorowali wcześniej na serce i byli po tzw. by-passach (chirurgicznie wszczepiono im dodatkowe dwa-trzy naczynia wieńcowe). Wszyscy też mieli kłopoty z utrzymaniem właściwego poziomu tłuszczów we krwi mimo zażywania obniżających poziom cholesterolu statyn. Chorych podzielono na trzy równe grupy. Przez 30 dni nie dostawali żadnych leków, wszyscy byli na zdrowej dla sercowców diecie. Pacjentom z pierwszej grupy polecono dodatkowo zjadać raz dziennie czerwonego grejpfruta, druga grupa raczyła się żółtymi grejpfrutami, ostatnia zaś była grupą kontrolną. Wyniki, zwłaszcza w wypadku czerwonych grejpfrutów, okazały się bardzo obiecujące. Po miesiącu regularnego jedzenia tych owoców poziom całkowitego cholesterolu obniżył się o ponad 15%, a złego cholesterolu aż o 20,3% ! Podobnie kwestia trójglicerydów – u jedzących czerwone grejpfruty poziom tych związków spadł o ponad 17%. To doskonała wiadomość dla sercowców. Jedna saszetka Kyani posiada koncentrat w ilości odpowiadającej 1 małemu grejfrutowi i wszystkim jego pestkom. Słowem spożywanie codziennie czerwonego grejpfruta może się okazać prawdziwie zbawienne dla naszych naczyń i serca, a przy okazji znacznie poprawić wchłanialność niektórych leków i zmniejszyć ilość ich podawania i ich skutków ubocznych.   Sunrise  ma jak do tej pory najwyższą bioaktywność sięgającą prawie 98 %.  Co to oznacza? że  używając Sunrise mamy dostęp do wszystkich tych owoców zawartych w saszetce tak jakbyśmy zrywali je prosto z krzaka czy drzewa, dlatego działa tak skutecznie.  Ponadto dzika jagoda alaskańska była badana przez naukowców uniwersyteckich i stwierdzono, że ma najwyższą wartość ORAC z pośród innych gatunków dostępnych na rynku. Ostatnie badania, wykazały również, że jagody z Alaski mogą powstrzymać proces starzenia się i wzmacniać proces neurogenezy. Zbieranie jagód to popularny zawód na Alasce. Istnieje 50 różnych odmian Borówek z Alaski i wszystkie są jadalne. Najszersze zastosowanie ma właśnie dzika jagoda alaskańska. Sunrise wchodzi w skład „Trójkąta zdrowia”, który kompleksowo wspomaga organizm regenerując komórki w znaczący sposób poprawiając procesy fizjologiczne. 7 korzyści stosowania saszetki Sunrise :

  1. umożliwia efektywne zarządzanie stresem
  2. utrzymuje dobrą kondycję serca
  3. wspiera system odpornościowy
  4. likwiduje stany zapalne
  5. dostarcza większej dawki energii
  6. umożliwia lepsze funkcjonowanie mózgu
  7. wpływa na zahamowanie procesów starzenia się.

 

Szpinak

Liście szpinaku mają właściwości antynowotworowe i chronią przed miażdżycą. Właściwości lecznicze szpinaku to zasługa beta-karotenu, witaminy C oraz luteiny – znanych przeciwutleniaczy. Poza tym szpinak bogaty jest w potas, żelazo i kwas foliowy.

Właściwości lecznicze szpinaku

Badania potwierdziły, że liście szpinaku wykazują właściwości antynowotworowe i chronią przed miażdżycą. Jest to zasługa beta-karotenu, witaminy C oraz luteiny – znanych przeciwutleniaczy, których w szpinaku jest pod dostatkiem.

Szpinak powinny jadać osoby zestresowane, jest on bowiem źródłem magnezu. Pierwiastek ten ma duży wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego, zdecydowanie obniża podatność na stres, wykazuje właściwości uspokajające. Zapobiega także bólom i zawrotom głowy.

Liście szpinaku zawierają dużo obniżającego ciśnienie potasu, dlatego powinny je jeść osoby z nadciśnieniem. Dodatkowo potas współdziała z magnezem, regulując pracę serca.

W liściach szpinaku znajduje się także łatwo przyswajalne żelazo, tyle że w mniejszej ilości, niż przed laty sądzono (wynikało to z pomyłki analityków, którzy źle postawili przecinek) – 2,8 mg w 100 g (dzienne zapotrzebowanie to ok. 18 mg dla kobiet i 15 mg dla mężczyzn). Żelazo transportuje tlen do organizmu i odgrywa bardzo ważną rolę w produkcji czerwonych krwinek.

Zielone liście szczególnie zalecane są kobietom w ciąży. Zawarty w nich kwas foliowy zapobiega wadom układu nerwowego płodu. Ponadto chroni on przed chorobami układu krążenia. Szpinak jest także bogaty w witaminę K odgrywającą ważną rolę w krzepnięciu krwi, witaminy z grupy B obniżające cholesterol oraz istotną dla opóźnienia procesów starzenia witaminę E.

Jeśli dbasz o linię, koniecznie włącz szpinak do swojej diety. Jest niskokaloryczny: 100 g to 16 kcal. Ponadto zawarte w nim potas i witaminy z grupy B uczestniczą w spalaniu węglowodanów i tłuszczów oraz przyśpieszają metabolizm.

Żeń-szeń

Nazwa botaniczna żeń-szenia to Panax ginseng, co po łacinie oznacza panaceum, czyli środek na wszystkie dolegliwości. Choć żeń-szeń jest dobrodziejstwem dla zdrowia i kondycji całego organizmu, osoby chorujące na serce powinny się go wystrzegać.

 

Żeń-szeń zawiera wiele jedynych w swoim rodzaju substancji aktywnych (około 200), których nie można znaleźć w żadnej innej roślinie. Najważniejszą substancją aktywną są tzw. ginsenozydy (nazwa pochodzi od nazwy rośliny). Ich działanie polega na zwiększeniu zdolności hemoglobiny do przyłączania tlenu, a tym samym lepszego zaopatrywania narządów w tlen. W konsekwencji wzrasta ilość energii i zdolność organizmu do wysiłku zarówno fizycznego, jak i umysłowego. Ginsenozydy pobudzają też układ immunologiczny. Powodują wzrost odporności na infekcje bakteryjne i wirusowe oraz przyspieszają okres rekonwalescencji.

Istnieje wiele chemicznie różnorodnych ginsenozydów. Każdy poznany ginsenozyd jest przypisany do grupy i posiada charakterystyczne dla siebie skuteczność i działanie. Ginsenozydy: Rg1 i Rb1 uznano za najważniejsze. Według tradycyjnej medycyny chińskiej zgranie tych dwóch ginsenozydów, tworzy harmonię i równowagę pomiędzy Yin (bierność, ciemność, powolność) i Yang (aktywność, światło, szybkość). Rb1 posiada zdolności uspakajania ludzkiego organizmu w chwilach stresu i silnych emocji. Rg1 wzmacnia sprawność, przyspiesza nasze reakcje i wywołuje pozytywny skutek podczas fizycznego wyczerpania i choroby.

Żeń szeń – cukry, witaminy i minerały pomagają w przyswajaniu ginsenozydów

Podczas gdy ginsenozydy odgrywają bardzo ważną rolę w medycznym działaniu rośliny, inne składniki odpowiadają za optymalne wykorzystanie żeń szenia przez organizm. Dodatkowo korzenie żeń-szeń zawierają m.in.: cukry, witaminy, składniki mineralne i pierwiastki śladowe, które również pozytywnie oddziałują na organizm ludzki. Substancje aktywne dostają się do krwiobiegu i rozprowadzane są po całym organizmie. W ten sposób mogą rozwijać swoje łagodzące działanie w całym organizmie.

Żeń szeń dla serca

Żeń szeń korzystnie wpływa na pracę narządów wydzielania wewnętrznego, pobudza pracę serca oraz działa przeciwzakrzepowo. Reguluje poziom cukru we krwi i obniża poziom cholesterolu. Polecany jest także w stanach zmęczenia i osłabienia koncentracji, poprawia sprawność intelektualną. Ale uwaga! Osoby o zbyt wysokim ciśnieniu krwi lub chorujące na serce, które chciałyby przyjmować preparaty zawierające żeń szeń, powinny wcześniej skonsultować się z lekarzem. Preparat ten może nieznacznie podnieść ciśnienie, co jest niewskazane u osób leczonych na nadciśnienie. Nie powinno się też zażywać preparatów z żeń szeniem wieczorem, gdyż mogą powodować bezsenność. Ponieważ żeń szeń wykazuje działanie przeciwzakrzepowe nie mogą go stosować osoby chore na hemofilię oraz inne zaburzenia krzepnięcia krwi. Działanie żeń szenia, obniżające poziom cukru, stanowi z kolei przeciwwskazanie dla osób ze skłonnościami do hipoglikemii. Nie należy go także podawać dzieciom i kobietom w ciąży.

Żeń szeń dla sportowców

Z najnowszych badań wynika, że ekstrakt z korzenia żeń-szenia ułatwia zużycie tlenu w komórkach organizmu, dzięki czemu obniża się we krwi poziom kwasu mlekowego. Kwas mlekowy odpowiada za pojawienie się bólów mięśnowych. Pojawia się we krwi podczas intensywnego wysiłku, wówczas, gdy dostępna ilość tlenu jest za mała w stosunku do potrzeb komórek. U sportowców, którzy przyjmowali regularnie żeń-szeń, kwas mlekowy osiągał dwukrotnie niższy poziom.

Żeń szeń dla seniorów

Przydaje się szczególnie w okresach zmniejszonej odporności oraz dla podniesienia witalności w średnim i starszym wieku. Regularnie stosowany pomaga żyć intensywniej, dodaje energii, zwiększa możliwości intelektualne i fizyczne oraz odporność na stres. Opóźnia procesy starzenia się organizmu, łagodzi objawy menopauzy i andropauzy, przez co pozwala utrzymać aktywność życiową do późnych lat. Ponadto redukuje nadwagę i poprawia funkcjonowanie układu immunologicznego.

Żeń szeń – na co trzeba uważać

Jeśli masz chorobę serca, wysokie ciśnienie krwi lub zespół lękowy, skonsultuj się z lekarzem, zanim sięgniesz po żeń szeń. Nie przyjmuj razem z warfaryną. Może powodować bezsenność, nerwowość, biegunkę, ból głowy i żwyżkę ciśnienia krwi oraz krwawienie miesiączkowe u kobiet w okresie postmenopauzalnym. Koreańskiego, chińskiego i amerykańskiego żeń szenia nie stosuj w chorobie ostrej, gorączkowej lub przy objawach rozwiniętego stanu zapalnego. Tak zwanego żeń szenia syberyjskiego (eleuterokok kolczysty) nie używaj, jeśli masz podwyższone ciśnienie krwi i wysoką gorączkę. Nie przyjmuj też żeń szenia z innym, stymulującym organizm ziołem, szczególnie z przęślą; ogranicz także picie kawy.

Mangostan

Mangostan uznany jest za najbogatsze w środowisku źródło antyoksydantów zwanych ksantonami. W zestawieniu zdolności usuwania wolnych rodników tlenowych, mangostan bezwzględnie deklasuje inne przeciwutleniacze.

Ma zatem bardzo duży wpływ na zbiór czynników zapobiegających przedwczesnemu starzeniu się ciała. Co więcej podnosi wytrzymałość immunologiczną organizmu, pobudza ruchomość stawów, redukuje objawy klimakterium, wspomaga naturalną dietę.

Mangostan uprawiany jest w południowo-wschodniej Azji od dawien dawna. Owoc mangostanu, nazywany jest Królową Owoców, dojrzewający w doskonałych możliwościach atmosferycznych, jest niebywale smaczny i bogaty w wiele wartościowych leczniczych komponentów. Jego skład to m.in. minerały, witaminę C, koenzym q10 a przede wszystkim przeciwutleniacze.

Jednym z znanych naukowców pracujących przez długi czas nad zdrowotnym działaniem mangostanu, jest amerykański naukowiec dr James Duke. Jego badania pokazują iż mangostan można podawać jako lek aż w 138 indywidualnych schorzeniach. Wśród nich takie choroby jak: choroby reumatyczne, przewlekłe bóle, cukrzyca, silna depresja, nadciśnienie, wahania nastroju po klimakterium, infekcje bakteryjne, infekcje jamy ustnej, poważne reakcje alergiczne.

Mangostan i koenzym q10 to wspaniały duet na opóźnienie procesów starzenia, doskonale regenerują organizm. Mangostan zjadany każdego dnia będzie Twoją niezawodną tarczą ochronną i dostarczy odpowiedni stan energii każdego dnia.

Mangostan to owoc podobny wielkością do mandarynki posiada grubą skórkę i mocnym fioletowym kolorze.

Własności lecznicze mangostanu świat odkrył dzięki tradycyjnej medycynie azjatyckiej, gdzie mangostan używany jest od dawien dawna w przeróżnych kłopotach zdrowotnych. Skórka owocu ususzona, zmielona używana była jako doskonałe lekarstwo na różnorakie choroby skórne. Ekstrakt z owocu używany był zaś do redukowania temperatury, kłopotów żołądkowych, biegunek itp. Swoje zdumiewające właściwości lecznicze mangostan zyskuje dzięki ksantonom – zespołowi mocnych związków pochodzenia roślinnego o bardzo mocnym działaniu uzdrawiającym.

.Zielona herbata

.Zielona herbata z roku na rok ma coraz większą rzeszę zwolenników. Niektórzy zalecają picie jej codziennie, inni traktują ją jako zamiennik kawy i napojów energetycznych. Jakie naprawdę właściwości ma zielona herbata?

Zdrowe składniki zielonej herbaty

Zielona herbata zawiera związki garbnikowe, alkaloidy (teofinę, teobrominę), związki purynowe, lecytynę, kumaryny, witaminy (A, B1, B2, B5, C, E, K, P, PP), olejek lotny, barwniki (m.in. chlorofil, ksantofil, karoten), związki mineralne zawierające wapń, magnez, żelazo, sód, fosfor, miedź, fluor, mangan, krzem i jod, olejki eteryczne, aminokwasy, flawonoidy.

Właściwości zielonej herbaty

Zielona herbata działa pobudzająco i odprężająco, obniża ciśnienie krwi, reguluje wydzielanie żółci, pobudza trawienie, neutralizuje nadkwaśność. Zawarte w zielonej herbacie flawonoidy wzmacniają naczynia krwionośne i przeciwdziałają zakrzepom krwi. Ma właściwości przeciwutleniające, likwiduje wolne rodniki. Dzięki zawartości fluoru chroni przed próchnicą, wzmacnia zęby i kości. Łagodzi dolegliwości związane z reumatyzmem i chroni organizm przed jego wystąpieniem. Obniża poziom cholesterolu całkowitego i wpływa na wzrost cholesterolu HDL. Hamuje proces arteriosklerozy naczyń wieńcowych i mózgowych oraz predyspozycje do zlepiania płytek krwi, chroni przed zawałem i udarem mózgu. Działa przeciwbakteryjnie, dlatego warto stosować ją w chorobach o podłożu zapalnym (np. grypa, biegunki, stany zapalne śluzówki jamy ustnej czy dziąseł). Przypisuje się jej także działanie antyrakowe i antymutagenne. Wspomaga odchudzanie, ponieważ przyśpiesza metabolizm i usuwa zbędne produkty przemiany materii.

Brokuł

Brokuły nazywane zielonym kalafiorem lub kapustą szparagową należą do najbardziej wartościowych warzyw. Mają udowodnione właściwości antyrakowe i odmładzające. Sprawdź, jakie witaminy i wartości odżywcze mają brokuły.

Brokuły: właściwości lecznicze

Powinni je jadać wrzodowcy, bowiem zawarty w brokułach sulforafan (należący do antyoksydantów) niszczy Helicobacter pylori – przyczynę wrzodów żołądka. Działa też antystarzeniowo – w badaniach wykazano, że poprawia sprawność układu immunologicznego, zmniejszając niszczące skutki działania wolnych rodników

Brokuły: właściwości antynowotworowe

Sulforafan jest też najskuteczniejszym związkiem przeciwnowotworowym. Chroni zwłaszcza przed rakiem prostaty, piersi, płuc i jelita grubego. Obliczono, że już 3–4 porcje brokułów miesięcznie zmniejszają o 37 proc. ryzyko raka pęcherza, a u palaczy nawet o ponad 40 proc.

Podnoszą też skuteczność terapii nowotworowej, ponieważ zawarte w brokułach izotiocyjaniany poprawiają wrażliwość komórek rakowych na stosowane metody leczenia (szczególnie chemioterapię).

Brokuły: wartości odżywcze

Brokuły są świetnym roślinnym źródłem wapnia, a zawarta w nich luteina poprawia wzrok. Dostarczają też dużo błonnika, dzięki czemu regulują poziom cukru. Najlepiej gotować je na parze – wtedy zachowują najwięcej cennych substancji, m.in. beta-karotenu, witaminy C, kwasu foliowego. A łączenie brokułów z pomidorami wzmacnia ich działanie antynowotworowe.

Jagoda Acai

Jagody acai są to owoce rośliny zwanej eutrepą warzywną (Euterpe oleracea). Wywodzi się ona z tropikalnych rejonów Ameryki Południowej, skąd została w celach uprawnych została rozprzestrzeniona w całej strefie międzyzwrotnikowej.

Jagody acai mogą opóźnić proces starzenia i zahamować rozwój raka

Jagody acai, które wyglądem przypominają borówkę amerykańską, a smakiem jagodę lub czekoladę, zawierają prawie wszystkie rodzaje przeciwutleniaczy, które opóźniają proces starzenia oraz hamują rozwój komórek nowotworowych (m.in.: resweratrol, cyanidin-3-glukozyd, kwas ferulowy). Zawierają także dużą ilość polifenoli (np. kwas elagowy), które także wykazują działanie przeciwutleniające. W związku z tym jagody acai znalazły się na liście ORAC (ang. Oxygen Radical Absorbance Capacity) – liście produktów spożywczych o dużej zawartości roślinnych przeciwutleniaczy. Skuteczność działania zawartych w nich antyutleniaczy specjaliści ocenili na ok. 161 400 μmol w jednej uncji (ok. 29 gram). To o wile więcej niż w czerwonych winogronach (ok. 1800 μmol w jednej uncji), które uchodzą za owoce o największym potencjale antyoksydacyjnym.

Jagody acai wspomagają pracę serca

Owoce acai są bogate w kwasy tłuszczowe, takie jak kwas oleinowy (z grupy nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-9) oraz kwas linolowy (z grupy NNKT omega-6). Związki te pomagają obniżyć poziom „złego” cholesterolu (LDL) i podnieść stężenie „dobrego” (HDL) w organizmie, w związki z tym są pomocne w profilaktyce miażdżycy naczyń i innych chorób układu krwionośnego. Przyswajanie „złych” tłuszczów hamuje także zawarty w owocach acai błonnik.

Jagody acai a odchudzanie

Jagody acai, dzięki dużej ilości błonnika (16,9 g w 100 g), przyśpieszają przemianę materii oraz proces trawienia. Dają długotrwałe uczucie sytości, a tym samym pomagają kontrolować i stopniowo ograniczać ilość spożywanych kalorii. Jednak wbrew obiegowej opinii, nie są „lekiem” na otyłość, ponieważ, w przeciwieństwie do innych owoców, są dość kaloryczne (100 g = 80 kalorii). W związku z tym, jedzone w umiarkowanych ilościach, mogą jedynie wspomóc proces odchudzania.

Jagody acai – skutki uboczne

Spożywanie jagód acai w nadmiernej ilości może doprowadzić jedynie do problemów żołądkowo-jelitowych (biegunka, gazy).

Produkty firmy Kyani możesz kupić w naszym sklepie internetowym Tutaj

Brak komentarzy jeszcze.

Dodaj komentarz

Social Widgets powered by AB-WebLog.com.